تسلیت

اخبار بد زود می‌رسند.

وقتی با عجله در حال رفتن به سرکار هستی و در راه، دوست ایرانی که فیزیک‌کار هم نیست، اتفاقی تو را می‌بیند و برایت از ترور یک فیزیک‌پیشه ارشد هسته‌ای می‌گوید.

نشست امروز ما با دوستان ساکن ایران، با همین خبر و تسلیت آغاز شد. دیگر شناختم. دکتر علی‌محمدی. فارغ‌التحصیل دانشکده‌ای که من آنجا درس میخوانم. شاگرد استادی که استاد من هم هست. یعنی اینقدر نزدیک. و تازه چه فرقی می‌کرد اگه دور تر بود؟... آنطور که فهمیدم، فیزیک انرژی‌های بالا، شاخه ذرات کار می‌کردند نه هسته‌ای. (این دو موضوع اساسا با هم متفاوتند. نمیدانم چرا بعضی اصرار دارند ایشان را دانشمند هسته‌ای معرفی کنند)

به خانواده ایشان و به جامعه فیزیک‌پیشگان و دانشجویان تسلیت می‌گویم.

پی‌نوشت١: هی خواستم ننویسم نشد! به آنهایی که هنوز چاره کارشون رو در ترور می‌بینند هم، تسلیت می‌گم. این یعنی اینکه براشون متاسفم. خیلی متاسفم.

پی‌نوشت ٢: خیلی ناراحتم که درس هسته‌ای نگذروندم. والا می‌تونستم به‌طور دقیق‌تر بگم فرقش با فیزیک درات چیه.

/ 1 نظر / 21 بازدید
تنها

. . . . خداوندا تو مسئولی خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است، چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است (دکتر شریعتی)