سر برآر و با نگاهی عشق را شاداب کن
با نسيمی از نوازش ديده ام را خواب کن
باز در من پا بگير و خشکی چشم مرا
با حضور بی امانت تازه تر از آب کن
زير انگشتان بيجان کلامم جا بگير
دست من را در تمنای قلم بيتاب کن....   
نویسنده : باران ; ساعت ٢:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۳/۱٠
تگ ها :