سلام!

سلام!
نميدونم دارم به کی سلام ميکنم ولی خوب سلام کردن يه رسمه
من يه وقتايی هوس می کنم به همه سلام کنم.سلام يه خوبيش اينه که نگاهها رو با هم اشنا می کنه
بهت سلام می کنم تو هم جواب ميدي و این یعنی شاید یه دنیا حرف
ولی از بین همه ی سلام کردنا من سلام کردن به خودمو بیشتر دوست دارم.آره...انگار دوباره به خودم نگاه میکنم و نگاهم با خودم اشنا میشه
این کار خصوصا وقتی دلت واسه خودت تنگ میشه خیلی می چسبه
سلام می کنم و تو خودم غرق میشم انگار که تو یه شهر آب.
اونجا دیگه هیچکی نمی تونه بیاد.منم و یه دنیا آب...آب یعنی همه ی خوبیها
داخل آب اگر گریه کنم تو نخواهی فهمید...
شهری از آب دلم می خواهد ....   
نویسنده : باران ; ساعت ۳:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۱/۱۱/٢٩
تگ ها :